Reflectieve verandering

Vorige week was ik een paar dagen op bezoek bij Jake en Anna, een Amish echtpaar in Lancaster waar ik 9 jaar geleden langere tijd heb gelogeerd. Ik vroeg me af of er veel veranderd zou zijn. Het gezin is uitgebreid, naar zeven kinderen nu. Verder leek veel hetzelfde. Maar toen ik beter keek, zag ik wel degelijk veranderingen. Kleine, subtiele veranderingen.

Het viel me op dat veel Amish huizen en schuren zonnepanelen hadden. Dat past ook goed bij hun cultuur en traditie. Decennia geleden hadden de Amish gemeenschappen besloten dat ze geen elektriciteitslijnen wilden aan hun huis. Ze wilden niet afhankelijk zijn van de buitenwereld, niet op zo’n directe manier verbonden zijn met ‘de wereld’. Door slechts gebruik te maken van 12-volt batterijen bleven als gevolg ook luxe apparaten, zoals televisie, drogers en waterbedden, buiten de deur. De zonnepanelen worden voornamelijk gebruikt voor het verwarmen van water, maar toch zijn her en der ook elektriciteitsdraden te zien. Welke apparaten zullen ze nu wel toestaan en welke niet, dat is een interessante vraag in deze gemeenschap.

De Amish nemen altijd ruim de tijd om te overwegen welke vernieuwingen ze accepteren en welke niet. In mijn proefschrift noem ik dit ‘reflectieve verandering’. Amish hebben helder voor ogen welke waarden voor hen belangrijk zijn: hun gemeenschap, eenvoud, gelijkheid, geloofsvrijheid. Als een vernieuwing daaraan bijdraagt, nemen ze dit gemakkelijk over. Als een vernieuwing negatieve consequenties heeft voor hun waarden, zullen ze de vernieuwing verbieden. Meestal zit het besluit hier ergens tussenin en wordt gezocht naar een compromis. Mobiele telefoons die bijvoorbeeld wel zakelijk mogen worden gebruikt, maar niet in huis, omdat het daar het gezinsleven verstoort. Of de auto, die Amish niet bezitten, maar wel als taxi gebruiken.

In onze ogen lijkt dit misschien wat omslachtig en hypocriet. Maar het is de vraag of dat ook zo is. Amish zelf ervaren het als een bescherming om hun kwaliteit van leven zoveel mogelijk te kunnen realiseren. Ze leggen zichzelf grenzen op om dat wat voor hen nog meer waarde heeft te behouden.

Dit principe van reflectie op lange termijn consequenties is iets dat in onze maatschappij wel wat meer aandacht verdient. In plaats van als een dolle achter elke vernieuwing aan te lopen zonder de gevolgen ervan te doordenken en te wegen, lijkt het me goed om te doordenken hoe het bijdraagt aan kwaliteit van leven van mens en natuur. Daarnaast is het goed om na te denken over begrenzingen in werktijden, computeren, of wat dan ook, zodat de waarden die voor ons het meest belangrijk zijn ook volop de ruimte kunnen krijgen.

Geen reacties.

Reactie plaatsen

U moet zijn ingelogd om een reactie te plaatsen.